« بنو » ( به ضم اول ) درست به معناى بنوآب است كه با نام محل هم مناسب است و با فتح اول هم با نامبردار شدن اين محل به بنو بىمناسبت نيست . با نام بنو در اطراف مملكت امكنه‌اى چند نامبردار است ، از آن جمله در بندر بوشهر ، شيراز ، لار ، بويراحمد و غيره . بنه‌رنگ - بنستان بوئين B u in بوئين نام شهركى نسبتا بزرگ است در ناحيهء مياندشت از شهرستان فريدن . ديروز ديهى بزرگ بوده و امروز شهركى به حساب مىآيد . در سال 1345 جمعيتى برابر 1845 نفر داشته است و امروز بىشبهه زيادتر است « 1 » چون‌كه دهستان فريدن در اين زمان آبادتر شده و اقتصاد آن شكوفاتر شده است . در دهستان فريدن جست‌وجوى آثار قديم بىحاصل است . از اين‌رو كه خاك محل سست است ، در مقابله با بارندگى بسيار اين ناحيه ، كم‌دوام و نااستوار مىباشد و از سوى ديگر بناهاى آجرى و پردوام اصلا معمول محل نيست ، بنابراين ساختمانها هرچه بوده است - بيشتر از خشت و گل - نابود شده و نشانى از قديم در خود ندارد . هرچند كه ناحيهء فريدن از نواحى كهن تمدن و آبادانى ايرانى بوده است و اقوا دليل آن همين وجود نامهاى كهن در اين ناحيه است كه اينك ما به يكى از آنها مىپردازيم . واژه‌شناسى : اين واژه به دو جزء « بو + اين » تجزيه مىشود . جزء اول « بو » اصلا ارتباطى با « بو » به معناى رايحه ندارد و خود اين جزء به دو جزء « ب + او » تقطيع مىشود . جزء اول تخفيف‌يافتهء واژهء « به » و به معناى خوب است و جزء دوم « و » كه به صورت « او » به گوش مىرسد ، به معناى آب است و صورت درست كلمه در اصل « به + او » كه در تداول « بو » و « بو » تلفظ مىشود و جزء آخر « ين » علامت اتصاف و پسوند نسبت است يعنى همان‌كه در واژه‌هاى سيمين ، زرين ، پشمين و غيره داريم و بوئين جايى كه منسوب است به داشتن آب خوب و خوش . اين نام چون به معناى خوب و در تلفظ خوش‌آهنگ است ، در اطراف ايران بر بسيارى از امكنه و ديه‌ها اطلاق شده است . از جمله در ابهر ، فريدن ، فومن ، قزوين همچنين بوئين بالا

--> ( 1 ) - جمعيت بوئين و مياندشت در سال 1375 به 8489 نفر رسيده است .